W przypadku, kiedy powiat istniał już w 1919, 1920, 1921 lub 1922 roku, nie musi oznaczać to, że powiat powołano w 1919, 1920, 1921 lub 1922 roku; po raz pierwszy znalazł się on jednak pod prawodawstwem niepodległej Rzeczypospolitej Polskiej, a nie w państwie zaborczym, w którym posiadał odmienny status prawny. Denazyfikacja ( niem. Entnazifizierung) – środki podjęte po II wojnie światowej w celu wykorzenienia zasad, ustaw oraz organizacji nazistowskich z życia polityczno -społecznego Niemiec [1] oraz Austrii. po I wojnie światowej jako fakt niekorzystny i niesprawiedliwy. Argumenty formu-łowane przeciwko utrzymaniu Prus Wschodnich można znaleźć w raporcie, który wystosował we wrześniu 1921 r. do władz polskich wybitny polski geograf Stani-sław Srokowski1, pełniący wówczas funkcję generalnego konsula Rzeczypospolitej Mur Berliński to słynna ściana oddzielająca Berlin Zachodni i NRD, a także symbol podziału Niemiec i porządku Europy, jaki zapanował po drugiej wojnie światowej. Powstał w 1961 roku, a runął po 28 latach, czyli w 1989 roku. Przegranie wojny obronnej przez Polaków i postanowieniach paktu Ribbentrop-Mołotow zmodyfikowane w traktacie "O granicach i przyjaśni" z 28 września '39 oznaczało podział Polski na dwie strefy okupacyjne - niemiecką i radziecką. Okupowane przez Niemców ziemie polskie zostały podzielone na dwie części: Pomorze, Wolne Miasto Gdańsk podział Niemiec na wojskowe stre fy okupacyjne: radziecką, amerykańską, brytyjską i francuską. powołanie Sojuszniczej Komisji Kontroli Niemiec w celu wypełnienia postanowień zawartych w czterech d, ustalenie warunków i przebiegu spłat przez Niemcy reparacji wojennych - każde państwo egzekwowało je ze swojej strefy okupacyjnej, . uchwała Europejskiej Komisji Doradczej z 12 września 1944 roku przewidywała podział Niemiec w granicach z 1937 roku na 3 strefy okupacyjne (radziecka, brytyjska i amerykańska) Europejska Komisja Doradcza - powstała na mocy deklaracji ministrów spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych i ZSRR z 30 października 1943 roku - miała się zająć kwestią powojennej Europy na konferencji w Jałcie w lutym 1945 roku postanowiono wydzielić francuską strefę okupacyjną z sektorów brytyjskiego i amerykańskiego, Niemcy miały ulec demilitaryzacji i denazyfikacji, miały zapłacić reparacje, postanowiono ukarać zbrodniarzy wojennych ostateczne decyzje w sprawie Niemiec zapadły na konferencji w Poczdamie (17 lipca - 2 sierpnia 1945 roku) - władzę najwyższą w strefach okupacyjnych mieli sprawować naczelni dowódcy tych stref - celem okupacji była całkowita demilitaryzacja Niemiec, denazyfikacja i demokratyzacja społeczeństwa, dekartelizacja gospodarki - postanowiono nie powoływać centralnego rządu niemieckiego - dowódcy 4 stref okupacyjnych, tworzący Sojuszniczą Radę Kontroli z siedzibą w Berlinie mieli koordynować działania mocarstw - przewidywano, że w gospodarce główny nacisk położy się na rolnictwo i przemysł pokojowy produkujący na potrzeby wewnętrzne - stopa życiowa w Niemczech nie mogła przekroczyć stopy życiowej w krajach ościennych - postanowiono podzielić niemiecką flotę wojenną oraz handlową między trzy wielkie mocarstwa - postanowiono ścigać i sądzić zbrodniarzy wojennych - ustalono sposób podziału reparacji, które miały być zaspokojone przez konfiskatę majątku niemieckiego - każde z mocarstw okupujących miało swe roszczenia uregulować w swej strefie okupacyjnej, jedynie ZSRR cześć odszkodowania miał uzyskać ze stref zachodnich - nie osiągnięto zgody co do kwestii, ile ma wynosić ogólna kwestia odszkodowań - ZSRR zobowiązał się pokryć z własnej puli polskie roszczenia reparacyjne - roszczenia pozostałych państw uprawnionych do odszkodowań miały zostać zaspokojone z puli mocarstw zachodnich - byłe obszary Niemiec na wschód od Odry i Nysy Łużyckiej, miały być przekazane pod zarząd Polski - część Prus Wschodnich wraz z Królewcem miała być przyłączona do ZSRR - ludność niemiecka z Czechosłowacji, Polski i Węgier miała być przesiedlona do Niemiec - ostateczny kształt granic miał zostać ustalony w traktacie pokojowym poczdamskie postanowienia graniczne oznaczały zmniejszenie terytorium Niemiec w ich granicach z 1937 roku o 23% powołano do życia Międzynarodowy Trybunał Wojskowy - zebrał się on 18 października 1945 roku w Berlinie, a od 20 listopada 1945 roku do 1 października 1946 roku pracował w Norymberdze - spośród 22 oskarżonych 12 osób skazano na karę śmierci (wykonano 10 wyroków śmierci - Martina Bormana skazano zaocznie, Herman Göring popełnił samobójstwo) 22 grudnia 1947 roku - Saara została połączona z Francją unią celną, walutową i gospodarczą - uchwalona 15 grudnia 1947 roku konstytucja Saary usankcjonowała tę unifikację i przewidywał uniezależnienie polityczne od Niemiec jak się wkrótce okazało Sojusznicza Rada Kontroli nie potrafiła ani Niemcami administrować, ani przekazać administracji w ręce samych Niemców w 1947 roku Sojusznicza Rada Kontroli wydała ustawę w sprawie likwidacji państwa pruskiego 1 stycznia 1947 roku - amerykańska i brytyjska strefy okupacyjne zostały połączone tworząc Bizonię (Dwustrefę) czerwiec 1948 - maj 1949 roku - I kryzys berliński Jedną z konsekwencji wojny była w Niemczech znaczna inflacja. Przywrócenie równowagi rynkowo-pieniężnej mogło nastąpić albo wskutek drastycznego wzrostu cen, albo w następstwie reformy walutowej, której istotą byłaby wymiana pieniędzy. Wybór padł na reformę walutową. W marcu 1948 roku mocarstwa zachodnie wycofały się z prowadzonych bezowocnie od 1946 roku rokowań z ZSRR w sprawie wspólnej reformy walutowej. 18 czerwca 1948 roku podjęto decyzję o wprowadzeniu nowej waluty w strefach okupacyjnych Anglii, Francji i Stanów Zjednoczonych - Deutsche Mark. Był to warunek, od którego spełnienia uzależniano włączenie ich do Planu Marshalla. Decyzji tych nie konsultowano z ZSRR. ZSRR, obawiając się napływu do swojej strefy okupacyjnej waluty tracącej ważność również przeprowadził reformę - nie dysponując nowymi banknotami, ograniczył się do naklejania nalepek na dotychczasowe. Przedmiotem sporu pozostała waluta berlińska. W tej sytuacji ZSRR postanowił usunąć dawnych sojuszników z Berlina. 23 czerwca wyłączono dopływ prądu, a 24 zamknięto dojazd do miasta. Rozpoczęła się tzw. blokada Berlina Zachodniego. Państwa zachodnie próbowały przełamać blokadę Berlina organizując tzw. most powietrzny. Berlin Zachodni, czyli 3 zachodnie sektory zaopatrywano drogą lotniczą. Blokada trwała od 24 czerwca 1948 roku do 10 maja 1949 roku. W okresie tym przewieziono 1,5 mln. ton ładunków. Brało w tym udział 380 maszyn obsługiwanych przez 57 tys. ludzi. Była to wielka operacja i demonstracja siły. Świat stał na krawędzi wojny. kwiecień 1949 roku - połączenie francuskiej strefy okupacyjnej z Bizonią, czyli utworzenie Tryzonii 8 maja 1949 roku - Rada Parlamentarna, której deputowani pochodzili z nominacji parlamentów krajowych trzech stref zachodnich, uchwaliła w Bonn projekt ustawy zasadniczej Republiki Federalnej Niemiec - projekt został zatwierdzony przez trzech komendantów zachodnich stref okupacyjnych (zawiesili oni jedynie artykuły z których wynikało, że obowiązuje ona na terytorium Berlina) i ratyfikowany przez kraje niemieckie (z wyjątkiem Bawarii, gdzie odrzucono) - Ustawę Zasadniczą ogłoszono 23 maja 1949 roku - władza ustawodawcza - parlament federalny: Bundestag i rada federalna: Bundesrat - Bundestag wybierany jest na 4 lata w wyborach powszechnych - Bundesrat to przedstawicielstwo landów; delegaci są powoływani i odwoływani przez rządy krajowe; jest organem niezależnym od kadencji parlamentu - władza wykonawcza - rząd federalny złożony z kanclerza federalnego i ministrów - kanclerza mianuje parlament na wniosek prezydenta - ministrów powołuje prezydent na wniosek kanclerza - rząd posiada inicjatywę ustawodawczą - odpowiedzialność polityczną kanclerz ponosi przed parlamentem, a ministrowie przed kanclerzem - głową państwa jest prezydent wybierany na 5 lat przez Zgromadzenie Federalne (Bundesversammlung - deputowani do Bundestagu i - w równej liczbie - deputowani do parlamentów krajowych - Landtagów, wybierani przez te parlamenty) - RFN to dwuczłonowe państwo związkowe, składające się z federacji i krajów federacji (obecnie - po zjednoczeniu - 16 krajów) pierwsze wybory do Bundestagu odbyły się w sierpniu 1949 roku i zostały wygrane przez CDU, czyli chrześcijańskich demokratów - pierwszym kanclerzem wybrano Konrada Adenauera (CDU) - urząd ten sprawował do 1963 roku 7 września 1949 roku - parlament proklamował powstanie Republiki Federalnej Niemiec (RFN). Składała się ona z 10 państw związkowych z prawem dokooptowania innych państw, jeśli o to poproszą. Pierwszym prezydentem RFN został liberał (FDP) Teodor Heuss (1884-1963) spośród kilku partii politycznych największymi wpływami cieszyły się w RFN: Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna (CDU); w Bawarii jej odpowiednikiem była Unia Chrześcijańsko-Społeczna (CSU); Socjaldemokratyczna Partia Niemiec (SPD) i Wolna Partia Demokratyczna (FDP - liberałowie) 7 października 1949 roku - na terenie radzieckiej strefy okupacyjnej powstała Niemiecka Republika Demokratyczna, na której czele jako prezydent stanął Wilhelm Pieck, działacz przedwojennej KPD; ton życiu politycznemu nadawało SED, której pierwszym sekretarzem do 1971 roku był Walter Ulbricht faktycznie władza nadal należała do Komendantury wojennej ZSRR, która sprawowała ją poprzez Socjalistyczną Partię Jedności Niemiec (SED) Berlin Zachodni przekształcono w okno wystawowe bogatych krajów zachodnich dla ubogiej, radzieckiej Europy Wschodniej walka o Niemcy spowodowała, że kwestia niemiecka nabrała dużego znaczenia w polityce światowej - z jednej strony obawiano się odbudowy silnych i zjednoczonych Niemiec, a z drugiej oba obozy walczyły o pozyskanie Niemiec RFN została uznana przez państwa zachodnie, nie nawiązała natomiast stosunków z ZSRR i państwami demokracji ludowej - nie uznawała nowych granic zachodnich Czechosłowacji, Polski i ZSRR, zgłaszała roszczenia wobec tych państw twierdząc, że ludność niemiecka została przez nie bezprawnie usunięta i pozbawiona swojej ojczyzny, że w czasie jej usuwania życie straciło kilka milionów osób Czechosłowacja, Polska i ZSRR głosiły natomiast, że roszczenia i pretensje niemieckie nie są uzasadnione, że decyzje konferencji poczdamskiej mają ostateczny charakter - przypominano agresję hitlerowską i jej skutki między obu stronami występował stan napięcia i wzajemnych oskarżeń w krajach środkowo-wschodniej Europy obawiano się rewizjonizmu i rewanżyzmu niemieckiego - był to czynnik integrujący te państwa z ZSRR Stany Zjednoczone, zaangażowane silnie w innych regionach świata, w Europie postanowiły postawić na RFN - udzieliły RFN znacznych pożyczek i wsparcia politycznego - RFN uzyskała 1,3 mld dolarów bezzwrotnej pomocy z USA i 10 października 1949 roku weszła w skład OEEC wobec faktu, że nie doszło do konferencji pokojowej i podpisania układu pokojowego z Niemcami, 3 mocarstwa zachodnie jednostronnie oświadczyły 9 grudnia 1951 roku, iż stan wojny z Niemcami uznają za zakończony w końcu maja 1953 roku kierownictwo SED ogłosiło podwyższenie norm pracy o 10% - w efekcie w czerwcu 1953 roku w Berlinie rozpoczęły się demonstracje uliczne fala strajków objęła cały kraj - do żądań ekonomicznych dołączono polityczne - to tzw. powstanie berlińskie zostało stłumione przez wojska radzieckie marzec 1955 roku - parlament zachodnioniemiecki zatwierdził udział Bundeswehry w NATO maj 1955 roku - weszły w życie układy paryskie, podpisane rok wcześniej przez USA, Wielką Brytanię, Kanadę, Belgię, Holandię, Luxemburg, Francję, Włochy i RFN - przyznawały one ograniczoną suwerenność RFN (mocarstwa zachodnie zachowały prawa i odpowiedzialność związaną z Berlinem i Niemcami jako całością oraz prawo do ochrony i bezpieczeństwa wojsk stacjonujących w RFN), zapowiadały utworzenie oraz integrację z NATO 12 dywizji zachodnioniemieckich, Zagłębie Saary uzyskało status europejski, który miał obowiązywać do ostatecznej regulacji pokojowej - warunkiem jego wejścia w życie było zaakceptowanie w plebiscycie przez mieszkańców Saary lipiec 1955 rok - Bundestag uchwalił ustawę o powszechnym obowiązku służby wojskowej - remilitaryzacja RFN stała się faktem 1 stycznia 1957 roku - Saara, po odrzuceniu w plebiscycie statusu europejskiego, wróciła do RFN 13 sierpnia 1961 roku - władze NRD, za zgodą innych państw socjalistycznych z ZSRR na czele, odgrodziły Berlin Zachodni ustanawiając w mieście swoją granicę państwową (mur berliński) - akcja ta spotkała się z ostrym protestem rządu RFN i innych rządów - tzw. II kryzys berliński; czekano na reakcję głównego gwaranta swobód politycznych Berlina Zachodniego, tj. USA, jednak Kennedy ograniczył się jedynie do werbalnego potępienia akcji NRD i moralnego wsparcia berlińczyków: w czasie pobytu w Berlinie demonstracyjnie przybył do Bramy Brandenburskiej i wygłosił przemówienie, w którym powiedział, że sam czuje się berlińczykiem - nie podjął jednak żadnej akcji wspierającej dążenia RFN do zjednoczenia Niemiec w 1969 roku do władzy doszła w RFN, po raz pierwszy w ich historii, koalicja SPD i FDP, a kanclerzem został Willy Brandt (SPD) - koalicja ta rządziła do 1982 roku (Brandt podał się do dymisji w 1974 roku) kanclerz Willy Brandt (1913-1992) podjął próby znormalizowania napiętych stosunków z NRD i całym blokiem państw socjalistycznych 19 marca 1970 roku - miało miejsce historyczne spotkanie kanclerza Brandta z premierem NRD W. Stophem w Erfurcie, a 21 maja 1970 roku w Kassel 12 sierpnia 1970 roku - w Moskwie kanclerz Brandt i premier ZSRR Aleksiej Kosygin podpisali układ o wzajemnych stosunkach RFN z ZSRR, w którym rząd RFN zapewnił, iż uznaje granice powojenne w Europie i nie dąży do ich podważenia 7 grudnia 1970 roku - w Warszawie kanclerz Brandt i premier Józef Cyrankiewicz podpisali układ o podstawach normalizacji stosunków z Polską, w którym również zadeklarowano uznanie zachodniej granicy Polski, tj. granicy na Odrze i Nysie - oba państwa wzajemnie się uznały i nawiązały ze sobą stosunki dyplomatyczne - rozwijano współpracę gospodarczą rząd Brandta podjął też rozmowy z NRD, rezygnując z dotychczasowej polityki ignorowania faktu istnienia drugiego państwa niemieckiego w tej sytuacji w marcu 1971 roku doszło do 4-stronnej konferencji w sprawie Berlina Zachodniego i po kilku miesiącach trudnych rokowań doszło do porozumienia w sprawie określenia statusu Berlina Zachodniego - odpowiedni układ podpisano 3 września 1971 roku w ślad za tym 17 grudnia 1971 roku podpisano porozumienie w sprawie tranzytu przez NRD do Berlina Zachodniego - drażliwy i zapalny problem berliński został znormalizowany - potwierdzono władzę sojuszniczą nad tą częścią miasta oraz jej odrębność od RFN I sekretarzem KC SED od 3 maja 1971 roku był Erich Honecker (1912-1994) 21 grudnia 1972 roku - podpisano układ pomiędzy NRD i RFN o wzajemnym uznaniu się obu państw - dwa państwa niemieckie uznały się wzajemnie, potwierdziły swoje granice i nawiązały stosunki dyplomatyczne, zapowiedziano jednak, że stosunki pomiędzy obu państwami niemieckimi mają szczególny charakter 11 grudnia 1973 roku - RFN podpisała układ normalizacyjny z Czechosłowacją - RFN uznała, że układ monachijski z 1938 roku był nieważny od samego początku i wyrzekła się Sudetów 21 grudnia 1973 roku - w RFN ogłoszono komunikaty o nawiązaniu stosunków z Bułgarią i Węgrami - stosunki z Rumunią nawiązano już w 1967 roku, a z Jugosławią w 1968 roku - w ten sposób doszło do normalizacji stosunków w całej Europie Środkowo-Wschodniej Willy Brandt zyskał wielką popularność i uznanie - przyznano mu pokojową nagrodę Nobla w 1973 roku oba państwa niemieckie zostały przyjęte do ONZ pod względem gospodarczym NRD zajmowała wysoką pozycję w bloku radzieckim, ale stała znacznie gorzej od RFN - NRD należała do RWPG i Układu Warszawskiego, ale jednocześnie brała udział w wymianie handlowej EWG jako część Niemiec 1982 rok - kanclerzem RFN został Helmuth Kohl (CDU) październik 1989 roku - zmiana na stanowisku przewodniczącego Rady Państwa NRD - odszedł Erich Honecker, zastąpił go Egon Krenz 9 listopada 1989 roku - zniesienie wszelkich ograniczeń w ruchu osobowym oraz otwarcie granic między dwoma państwami niemieckimi - upadek muru berlińskiego 28 listopada 1989 roku - Kohl przedstawił w Bundestagu 10-punktowy plan pomocy dla NRD we wprowadzaniu systemu rynkowego, a docelowo zapowiadał federację 7 grudnia 1989 roku - początek obrad NRD-owskiego "okrągłego stołu", które doprowadziły do wyznaczenia terminu wolnych wyborów na marzec 1990 roku grudzień 1989 roku - Rada NATO zaakceptowała samostanowienie narodu niemieckiego - Moskwa nadal była jednak przeciwna szybkiemu zjednoczeniu luty 1990 roku - zgoda ministrów spraw zagranicznych 4 mocarstw na zjednoczenie Niemiec (konferencja w Ottawie) marzec 1990 roku - wybory do wschodnioniemieckiego parlamentu wygrało ugrupowanie uformowane przez Helmutha Kohla kwiecień 1990 roku - państwa Wspólnoty Europejskiej na szczycie w Dublinie opowiedziały się za zjednoczonymi Niemcami maj-październik 1990 roku - "Konferencja 2+4" - odbyły się 4 rundy spotkań czterech mocarstw: Francji, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i ZSRR oraz obu państw niemieckich dotyczących kwestii granic, problemów polityczno-wojskowych, uregulowania prawnomiędzynarodowe spraw Niemiec oraz kwestii anulowania praw i obowiązków czterech mocarstw wobec Niemiec - NRD miało przystąpić do RFN i przyjąć Ustawę Zasadniczą RFN oraz prawo Wspólnot Europejskich - mocarstwa zrzekły się praw i odpowiedzialności za Niemcy i Berlin jako całość - Niemcy uzyskały pełną suwerenność w sprawach wewnętrznych i zewnętrznych 1 lipca 1990 roku - weszła w życie unia gospodarcza RFN i NRD 16 lipca 1990 roku - spotkanie Kohla i Gorbaczowa w Żeleznowodzku - ustalono wstępnie, że zjednoczone Niemcy pozostaną w NATO, wojska radzieckie opuszczą terytorium niemieckie w ciągu 3-4 lat, armia niemiecka zostanie ograniczona do 370 tys. żołnierzy, a Niemcy wyrzekną się posiadania broni atomowej, biologicznej i chemicznej 23 sierpnia 1990 roku - parlament wschodnioniemiecki przyjął ustawę o wstąpieniu NRD do RFN na ostatniej rundzie rokowań we wrześniu 1990 roku w Moskwie potwierdzono, że Niemcy uzyskają suwerenność państwową, będą mogły posiadać armię i należeć do NATO, a wojska radzieckie zostaną wycofane z terytorium Niemiec do 1994 roku - akt końcowy konferencji podpisano 12 września 1990 roku 3 października 1990 roku - zjednoczenie Niemiec - praktycznie było to wchłonięcie NRD przez RFN 14 listopada 1990 roku - podpisano traktat między zjednoczonymi Niemcami i Polską, potwierdzający granicę na Odrze i Nysie 2 grudnia 1990 roku - odbyły się pierwsze wybory parlamentarne do Bundestagu w zjednoczonych Niemczech Po II wojnie światowej Niemcy zostały podzielone na strefy okupacyjne, a później na dwa osobne państwa: zachodnią RFN i wschodnią NRD. Symbolem podziału Niemiec i Europy stał się Mur Berliński. Sytuacja w Niemczech po II wojnie światowej: – podział na 4 strefy okupacyjne (a Berlina na 4 sektory): radziecką, amerykańską, brytyjską i francuską – ogromne zniszczenia wojenne – napływ 10 mln przesiedleńców z terenów przyznanych Polsce i Czechosłowacji W powojennym chaosie wielu hitlerowskich dygnitarzy uciekło do Ameryki Południowej, dzięki pomocy dostojników Kościoła katolickiego (tzw. szczurzy szlak; uciekli tak twórca systemu zagłady Żydów Adolf Eichmann i lekarz z Auschwitz Josef Mengele). Czołowi działacze NSDAP i zbrodniarze wojenni byli sądzeni przez międzynarodowy trybunał (najsłynniejszy proces – Norymberga 1945-1946). Zgodnie z ustaleniami konferencji w Poczdamie (1945) w Niemczech miały nastąpić: – denazyfikacja (usunięcie śladów III Rzeszy i ukaranie winnych) – dekartelizacja (likwidacja dużych firm przemysłowych rozwiniętych dzięki polityce Hitlera) – demokratyzacja i decentralizacja – demilitaryzacja W praktyce: – w części zachodniej denazyfikacja została szybko zakończona (wielu oficerów III Rzeszy, także oskarżanych o zbrodnie wojenne, nie zostało ukaranych i pełniło funkcje publiczne) – USA i ZSRR zapewniło ochronę nazistowskim naukowcom w zamian za udział w ich programach atomowych i kosmicznych – decentralizacja nastąpiła tylko w części zachodniej (RFN – federacja autonomicznych landów) – po utworzeniu RFN i NRD powstały w nich silne armie, a państwa zostały przyjęte do bloków militarnych (RFN do NATO, NRD do Układu Warszawskiego) Okoliczności powstania NRD i RFN Różnica zdań aliantów co do przyszłości ekonomicznej Niemiec: – w strefie wschodniej – ogołocenie z maszyn i innych zasobów (wywóz do ZSRR), nacjonalizacja przemysłu, kolektywizacja rolnictwa, coraz większe wpływy komunistów – w strefie zachodniej – integracja gospodarcza stref okupacyjnych (tzw. Bizonia, później Trizonia), odbudowa, industrializacja, wspólna waluta (marka), budowanie demokracji 1948-1949 niemal roczna blokada Berlina Zachodniego przez ZSRR (odcięcie energii i dostaw) – przełamana „mostem powietrznym” przez państwa zachodnie (porażka ZSRR) Wobec braku porozumienia aliantów co do jedności Niemiec – dwa osobne państwa: – IV 1949 Republika Federalna Niemiec (RFN – zachód; gospodarka kapitalistyczna, wolne wybory, sojusz z państwami zachodnimi) – X 1949 Niemiecka Republika Demokratyczna (NRD – wschód; socjalistyczna gospodarka i ustrój, uzależnienie od ZSRR) Berlin Zachodni – formalnie pod kontrolą zachodnich aliantów, w praktyce samorząd i silne związki z RFN; wysunięty najdalej na wschód fragment „wolnego świata”. Mur Berliński (1961-1989) Mur Berliński – sieć umocnień rozdzielających dawny sektor radziecki (Berlin, stolicę NRD) od sektorów amerykańskiego, brytyjskiego i francuskiego (Berlin Zachodni). Geneza: po powstaniu RFN i NRD (z pilnie strzeżoną granicą) granica obu części Berlina pozostawała jedynym swobodnym przejściem między blokiem wschodnim i zachodnim (masowa emigracja z bloku wschodniego). VIII 1961 niezapowiedziana blokada granicy w Berlinie przez wojska NRD, budowa silnych umocnień (podwójna linia muru, zasieki, niedostępny nawet dla strażników pas ziemi, urządzenia wykrywające ruch, wieże strażnicze z bronią maszynową, przecięcie tuneli metra itp.). Skutki: – ostateczny, fizyczny podział Europy na blok wschodni i zachodni (symbol i widoczny element „żelaznej kurtyny”) – rozdzielenie berlińskich rodzin mieszkających w różnych dzielnicach – próby ucieczek mieszkańców NRD i innych państw socjalistycznych – w latach istnienia Muru ok. 200 zabitych przez NRD-owskich strażników Mur Berliński zaczął być spontanicznie burzony w IX 1989 po demonstracjach, które wymusiły otwarcie granicy NRD-RFN (a w konsekwencji zjednoczenie Niemiec w 1990). Wydarzenie to, zwane „upadkiem Muru Berlińskiego” jest uznawane za symbol rozpadu bloku wschodniego. Ostateczna rozbiórka Muru nastąpiła do IX 1990 (na pamiątkę pozostało kilka fragmentów). [podstawa programowa szkoły podstawowej – Ilustracja – Mur Berliński w 1986 (widok od strony Berlina Zachodniego) Do sprzedania mam oryginalną mapę podziału Niemiec po II wojnie światowej z epoki w stanie jak na ogólny: możliwe przerwania, przetarcia, ubytki, zagięcia i zabrudzenia (patrz też zdjęcia).Na innych moich aukcjach więcej starych map a także dokumentów, czasopism, książek i nie tylko. Zapraszam do licytacji. UWAGA - zdjęcia są integralną częścią opisu. Jeśli czegoś nie opisałem to na pewno można zobaczyć to na zdjęciach i odwrotnie: jeśli czegoś nie widać na zdjęciach to postaram się to opisać. Może się zdarzyć, że pominę jakieś ledwo widoczne niedoskonałości więc zanim zdecydujesz się na udział w licytacji to 2 razy obejrzyj przedmiot, zapytaj o szczegóły lub poproś o dodatkowe zdjęciaPozdrawiam serdecznie,stawik70Ewentualne pytania proszę kierować na maila lub telefonicznie. NOWE Utrudnienia w ruchu w woj. kujawsko-pomorskim. Gdzie są dzisiaj prowadzone roboty drogowe? Na których drogach w województwie kujawsko-pomorskim prowadzone są dzisiaj ( roboty drogowe? Roboty drogowe: droga 62, Strzelno - Stodólno (0. km na... 1 sierpnia 2022, 22:06 NOWE Prezydent Andrzej Duda wśród publiczności na koncercie „Warszawiacy śpiewają (nie)zakazane piosenki” [Wideo] Nie lada niespodziankę mieli uczestnicy koncertu „Warszawiacy śpiewają (nie)zakazane piosenki”. W tłumie ludzi mogli zobaczyć samego Andrzeja Dudę. Nie... 1 sierpnia 2022, 21:57 Zajęcia plastyczne, sportowe czy muzyczne? Sprawdź, które zainteresują twoje dziecko Zastanawiasz się, jakie zajęcia dodatkowe będą dobre dla swojego dziecka? Wszystko zależy od tego, czym interesuje się twoja pociecha i chciałaby mieć pasje.... 1 sierpnia 2022, 21:50 Zajęcia WF na basenie - co będzie potrzebne Twojemu dziecku? Strój kąpielowy, okularki do pływania oraz czepek Twoje dziecko ma mieć zajęcia WF na basenie? Niezbędne będą: strój kąpielowy dla dziewczynki lub kąpielówki na basen dla chłopca, okularki do pływania dla... 1 sierpnia 2022, 21:50 Kiedy będą ferie zimowe 2023? Terminy ferii w roku szkolnym 2022/2023 Kiedy wypadają ferie zimowe 2023? Które województwa będą mogły wypoczywać razem? Sprawdź terminy ferii zimowych na rok szkolny 2022/2023 i już teraz zaplanuj... 1 sierpnia 2022, 21:50 Najpotrzebniejsze przybory szkolne w wyprawce dla twojego dziecka. Zobacz naszą listę Jakie przybory szkolne przydadzą się twojemu dziecku? W przygotowywaniu wyprawki szkolnej dla dziecka można się pogubić. Potrzebne są podręczniki, zeszyty,... 1 sierpnia 2022, 21:50 Ważne pojęcia: Polityka mocarstw wobec Niemiec – na konferencji w Poczdamie w 1945 decyzję o: denazyfikacji (likwidacji faszyzmu i ukaraniu zbrodniarzy wojennych), demilitaryzacji (rozbrojeniu), dekartelizacji (likwidacji monopoli), demokratyzacji życia politycznego i decentralizacji władzy (przeniesieniu uprawnień na struktury lokalne lub samorządowe); podzielono Niemcy na 4 strefy okupowane przez: USA, Wielką Brytanię, Francję i ZSRR, a Berlin na 4 sektory; władzę nad strefami objęła Sojusznicza Rada KontroliBizonia – powstała w styczniu 1947 r. z połączenia strefy okupowanej przez USA i Wielką BrytanięTrizonia – powstała w wyniku przystąpienia w kwietniu 1947 r. do Bizonii strefy okupowanej przez Francję; w lutym 1948 r. Trizonię objęto planem MarshallaProces norymberski – 20 listopada 1945 r. do 1 października 1946 r. Międzynarodowy Trybunał Wojskowy wydał 12 wyroków śmierci, 7 osób skazał na wieloletnie więzienie, 3 osoby uniewinniono; za organizacje przestępcze uznano Gestapo, SS, SD (Służbę Bezpie-czeństwa Rzeszy) i przywódców NSDAPBlokada Berlina – w czerwcu 1948 r. w Trizonii oraz w sektorach Berlina Zachodniego przeprowadzono reformę walutową i wprowadzono jednolitą markę niemiecką; Związek Radziecki na znak protestu rozpoczął 23/24 czerwca 1948 r. blokadę zachodniej części Berlina – przerwano połączenia drogowe i kolejowe, odcięto dopływ prądu; Amerykanie i Brytyjczycy zorganizowali most powietrzny, przerzucając wszystko, co było potrzebne do przeżycia mieszkańcom zachodnich sektorów; Rosjanie zaniechali blokady Berlina 12 maja 1949 Adenauer – niemiecki polityk, pierwszy kanclerz Republiki Federalnej Niemiec w latach 1949-1963; współzałożyciel partii chrześcijańsko-demokratycznej CDU; zwolennik integracji Europy Zachodniej i odbudowy gospodarczej Niemiec; nie uznawał granicy polsko-niemieckiej na Odrze i Nysie Łużyckiej; prowadził ugodową politykę wobec członków NSDAP (nie ukończono procesu denazyfikacji)Republika Federalna Niemiec – wewrześniu 1949 r. Bundestag ogłosił powstanie RFN z prezydentem TheodoremHeussem i kanclerzem Konradem Adenauerem; stolicą państwa zostało Bonn; w 1950 r. RFN uzyskała prawo do prowadzenia własnej polityki zagranicznej; w 1951 r. Wielka Brytania, Francja i USA ogłosiły deklarację ozakończeniu wojny zNiemcami; w traktatach paryskich z1954 r. RFN uzyskała prawo do posiadania własnej armii i udziału w NATO (od 1955 r.)Niemiecka Republika Demokratyczna – powstała7 października 1949 r. w odpowiedzi na powstanie RFN; prezydentem został Wilhelm Pieck, premierem Otto Grotewohl; w 1950 r. NRD zawarła układy o nienaruszalności granicy z PolskąMur berliński – 12/13 sierpnia 1961 r. początek budowy muru berlińskiego; mur stał się symbolem podziału powojennego świata, ładu jałtańskiegoOkupacja Austrii – w 1945 r. podzielono Austrię i Wiedeń na cztery strefy okupacyjne pomiędzy: USA, Wielką Brytanię, Francję i ZSRR; 15 maja 1955 r. podpisano traktat pokojowy, który zapewnił Austrii niezależność Ważne daty: 30 sierpnia 1945 r. – początek działań Sojuszniczej Rady Kontroli20 listopada 1945 r. – 1 października 1946 r. – proces norymberski23/24 czerwca 1948 r.– 12 maja 1949 r.– blokada zachodniej części Berlina przez ZSRR20 września 1949 r. – powstanie Republiki Federalnej Niemiec7 października 1949 r. – powstanie Niemieckiej Republiki Demokratycznej16 czerwca 1953 r. – początek powstania berlińskiego, krwawo stłumionego przez wojska radzieckie15 maja 1955 r. – uzyskanie pełnej suwerenności przez Austrię12/13 sierpnia 1961 r. – początek budowy muru berlińskiego "Powyższy materiał został opracowany przez Przeczytanie i zapamiętanie tych informacji ułatwi Ci zdanie klasówki. Pamiętaj korzystanie z naszych opracowań nie zastępuje Twoich obecności w szkole, korzystania z podręczników i rozwiązywania zadań domowych."

podział niemiec po ii wojnie światowej mapa